آیین مهر یا میترا در ایران باستان

مهر در اوستا و در كتيبه‌هاى پادشاهان هخامنشی میثره Mithra و در سانسکریت میتره Mitra آمده است. در پهلوی میتر Mitr شده. امروز مهر نامیده میشود. مهر (از ریشهی میثر) از کهن‌ترین ایزدان ایرانی و هندی است, برخی نشانه‌های پرستش او را در ایران به پیش آریایی بر می‌‌گردانند (اگر بخش بندی پیشا آریایی و پسا آریایی را بپذیریم.) دربارهی آغاز دین مهرپرستی در ایران نمی‌توان به درستی آن را روشن ساخت ولی می‌‌دانیم که بسیار پیش از آنکه کیش زرتشتی و ودایی پدید آیند نژاد ایرانی او را با آیینی راز آمیز ستایش می‌‌کردند, آیینی که در آینده نام "عرفان اسلامی یا مسیحی" به خود گرفت ،امروزه گروهی از پژوهشگران ایرانی توان آن را دارند که پیشینهی پیوستهی این آیین را تا به امروز در ایران نمایان سازند. پیوند میترا با خورشید و گاو و ماه برای ما روشن است و روشن است که علامت + که آن را چلیپا می‌‌گفته‌اند سمبل خورشید بوده است.

ادامه نوشته

روزت مبارک مادر...

آغوش مادرت همواره گرم باشد؛ تا همه ی بی کسی هایت را در آن ذوب کنی...

*روزت مبارک مادر*

عرفان و رهبانیت مسیحی

سلام...

مقاله حاضر در زمینه عرفان و رهبانیت مسیحیت هست.

مطالعه کنین ضرر نمیکنین :)))

ادامه نوشته

خدا را یاد کن...

و هنگامی که بندگان من ، از تو درباره ی من سوال کنند ؛

(بگو) :

من نزدیـکـم ؛

دعای دعا کننده را ، به هنگامی که مرا میخواند ، پاسخ می گویم .

پس باید دعوت مرا بپذیرند ، و به من ایمان بیاورند ، تا راه یابند ...

" آیه 186 سوره ی بقره "

HaRf

GoD

ای انسان !یقیناً تو با کوشش و تلاشی سخت به سوی پروردگارت در حرکتی پس او را دیدار خواهی کرد . انشقاق آیه 6

قسم به روز و هنگام روشنایی آن و قسم به شب به هنگام تاریکی آن... که خدا هرگز تو را فراموش نکرده و بر تو خشم نگرفته است.

ضحی / ۱ و ۲

آنگاه که ناامیدی بر جانت پنجه افکند و رها نمیشوی،به من امیدوار باش(زمر53)

جشن های باستانی

جشن سده:

جشن سده 50 روز پیش از نوروز است، جشن پیدایش آتش است چون در آن روز هوشنگ شاهآتش را پیدا كرد از این رو، در آن روز پارسیان در جایی بیرون از شهر گرد آمده و آتشافروزند و جشن می‌گیرند كه در دهم بهمن ماه برگزار می‌شود یعنی روزی كه آتش پیداشده است.
این جشن یادآورنده اهمیت نور، آتش و انرژی است؛ و زردشتیان نزدیك غروب آفتاب باآتش افروزی آن را آغاز می‌كنند و موبدان لاله به دست اوستا زمزمه می‌كنند و نمازآتش نیایش می‌خوانند.

نوروز:

نوروز كه بزرگترین جشن ایرانیان باستان به شمار می‌رود. تقدس و احترام و بزرگداشت نوروز بیش از حد توجه و انتظار است. همچنین نوروز اول بهار و اعتدال ربیعی، رستاخیز طبیعت و زندگی مجدد در جهان است. نوروز جشن شروع فروردين يا « فرودگان » است كه ياد آور اجداد و نياكان ما بود و چنان مي پنداشتند كه در پنج شب، ارواح پاك مردگان، براي ديدار وضع زندگي و احوال بازماندگان به زمين فرود مي آيند و در خانه و آشيانه خويش سرگرم تماشا و سركشي مي شوند اگر خانه روشن و پاكيزه و ساكنان آن راحت و شاد باشند،ارواح مسرور و سر افراز برمي گردند، اما درغير اينصورت، آنان غمگين وناراحت به منزلگاه خويش باز مي گردند وتا سال آينده به انتظار مي نشينند . 

 درباره پيدايش نوروز در روايتي ديگر چنين آمده است كه نيشكر را جمشيد در اين روز يافت و مردم از كشف خاصيت آن متحير شدند، پس جمشيد دستور داد تا از ( شهد آن ) شكر ساختند و به مردم هديه دادند، از اين رو آن را نوروز ناميدند .
 همچنين، روايت شده كه اهريمن، بلاي خشكسالي و قحطي را بر زمين فرو نشانيد. اما، جمشيد به جنگ با اهريمن پرداخت و عاقبت او را شكست داد. آنگاه خشكسالي، قحطي و نكبت را بر روي زمين از ريشه بخشكانيد و به زمين بازگشت با بازگشت وي درختان و هر نهال و چوب خشكي سبز شدند. پس مرد م اين روز را « نوروز » خواندند و هر كس به يمن و مباركي در تشتي جو كاشت و اين رسم سبزه نشانيدن در ايام نوروز از آن زمان به امروز باقي مانده است .

در نوروز مراسمی فراوان با آئینها وشعائری زیاد انجام می‌شد كه در نهایت، وابستگی اعتقادی مردم به طبیعت، احترام به عناصر و طلب خیر و بركت در اشكال كنایه‌آمیز را بیان می‌كرد كه هفت سین از اهم اینرازها و كنایات است. از دیگر مراسم مشهور و معتبر نوروز، رسم شستشو و غسل بوده است،سبز كردن سبزه از دیگر آئینهای نوروزی بود و 25 روز مانده به نوروز اطراف حیاطدربار دوازده ستون از خشت خام برپا می‌كردند و بر فراز هر ستونی نوعی دانه ازحبوبات می‌كاشتند. روز ششم فروردین (خرداد روز) با سرودخوانی و نواختن سازها،محصولی را كه فراهم آمده بود بر می‌داشتند و این ستونها همچنان تا روز مهر برپابود.این سبزه‌ها را گاه به تعداد هفت كه ازاعداد مقدس است، و به نشانه هفت امشاسپند (فرشته) و گاه دوازده كه شماره مقدس برجهاست سبز می‌كردند. این سبزه‌ها عبارت بودند از: گندم، جو، برنج، لوبیا، عدس،ارزن، نخود، كنجد، باقلا، ذرت و ماش. در سفره‌های هفت سین معمولاً سه ظرف سبزه به كنایه از سه اصل دین زردشت، یعنی پندار نیك، گفتار نیك و كردار نیك قرار می‌دادند كه اغلب گندم و جو و ارزن بود. آب نیز بسیار مهم بود چون معتقدند كه ارواح درگذشتگان، یا فَرَوهرها موجب خیر و بركت و افزونی گیاه و آب در آن سال می‌شوند وادعیه ویژه‌ای جهت خرداد امشاسپند كه نگهبان آب و امرداد امشاسپند كه نگهبان وسرپرست گیاه بود می‌خواندند.

سال نو مبارک...

سلام...

ممکنه تو سال 91 خواسته یا ناخواسته از هم رنجیده باشیم و ناراحت شده باشیم اما الان روزای پایانی ساله بیایم تموم این بدی ها و ناراحتی هارو فراموش کنیم ... سخته ولی شدنیه...

با بهترین و رنگین ترین آرزوها برای همه ی شما ادیانی ها...

آرزو دارم"نوروزی که پیش رو دارین  آغاز روزهایی باشد که آرزو دارین... "

افسانه سیزیف

آنها به دلایلی فکر میکردند که تنبیه وحشتناک تری از کار عبث و بیهوده وجود ندارد ...

افسانه سیزف اثری از آلبرکامو مجموعه مقالاتی است درمورد پوچی ، مبنای نام این کتاب هم افسانه سیزف است .

سیزف در اساطیر یونان بخاطر فاش کردن راز خدایگان محکوم شد تا تخته سنگی را به دوش گرفته و تا قله کوه حمل کند ، اما همین که به قله می رسد سنگ به پایین می غلتد و سیزف باید دوباره این کار را انجام دهد .

شرحی از کاری بی سود و منفعت و تکراری !! آنچه که کامو آن را زندگی روزمره میداند ...

در این کتاب کامو ضمن تعریف داشتان سیزف ، به توضیحاتی درباره ارتباط این داستان و زندگی انسان در این جهان می پردازد .

وی سیزف را قهرمان پوچ میداند و میگوید : هنگامی که سنگ سقوط میکند و سیزف لحظه ای درنگ میکند و برمیگردد این لحظه ای است که من را به سیزف علاقمند میکند . زیرا وی به شکنجه خویش و پوچ بودن کارش آگاه است. ( و پیروزی وی در آگاهی است ... )

لینک دانلود کتاب رو برای اونایی که دوست دارن کتاب رو بخونن از سایت ۹۸ایا گذاشتم ...

لینک دانلود

منشا و اصل آیین مانی

مانی، یک روحانی زرتشتی بود که مدعی وحی شد و مذهبی التقاطی پدید آورد. او آراء ادیان زرتشت و بودا و مسیحیت و عرفان سویی را در هم آمیخت.

منشأ و ماهیت آیین مانوی
مانی در آغاز به فرقه صابیین پیوست و با مطالعه سایر ادیان بویژه زردشتی و مسیحیت و بودایی، مذهب التقاطی بوجود آورد که فکر می کرد آیین های بودایی زردشتی و مسیحیت بتدریج در مذهب او مستهلک خواهند شد، از این رو مانی می گفت: در هر زمانی انبیاء حکمت و حقیقت را از جانب خدا به مردم عرضه کرده اند، گاهی از هندوستان بوسیله پیغمبری بودا نام و گاهی در ایران بواسطه زردشت و زمانی در مغرب زمین به وسیله عیسی عاقبت من که پیغمبر خدای حق هستم مامور نشر حقایق در سرزمین بابل گشتم. بنابراین او خود را پیامبری می دانست که در بابل گم بوده است. اساس دین مانی کوشش و مساعی بشر در راه تصفیه جهان از بدیها و تاریکیها به منظور یاری اهوراه مزداه (نور) و رفع شر و تاریکی (اهریمن) بوده است. تعالی مذهبی مانی به گونه ای تنظیم شده بود که در آن بر روی همه مردم باز بوده و عقاید آن از آیین بابلی و ایرانی سیراب شده بود و بنیاد آن بر مخالفت بین نور و ظلمت و بین خیر و شر نهاده شده بود که از ستیز این دو عنصر، جهان پدید آمده است. در انسان روان نورانی و تن ظلمانی است و سراسر اخلاق مانوی در اطراف رهایی روان از تن دور می زند.
عموما معتقدند که کیش مانی عبارت است از یک سلسله عناصر زردشتی و مسیحی و بودایی بعلاوه ابداعات و ابتکاراتی که از خود او بوده است. برخی گفته اند: تعلیم مانی که تلفیقی از مذاهب گنوسی با آیین های هندی و ایرانی بود. استاد مطهری می فرماید: مانی در ایران قدیم مذهبی آورد که ثابت شده است ریشه هایی در مذاهب مختلف دارد و ریشه تعلیماتش بیشتر در مسیحیت است ولی پوشش ظاهری اش از مذهب زرتشتی است و در چندین مذهب دیگر هم ریشه داشته است.

دین مانی ترکیبى از دیگر معتقدات

دین مانى ترکیبى است از معتقدات مردم بابل و ایران و اصول بودائى و مسیحى. مانی بر این عقیده است که جهان بر مبنای روشنایی و تاریکی است و از همین رو است که خوبی و بدی وجود دارد.این آیین در ایران دوران ساسانیان مخصوصا در دوره پادشاهی یک ساله هرمز هواخواهان و پیروانی داشته است. سیدحسن تقی زاده در کتاب مانی و دین او می گوید:... راجع به عقائد محققین در اصل و منشا دین مانی باید گفته شود که بر حسب تحقیق صحیح اگر چه مانی از همه مذاهب و ادیان معروف نزد او کم و بیش (مثلا از بودایی خیلی کم و از زردشتی و زروانی قدری بیشتر و از نصرانیت باز بیشتر) و از طریقه های "گنوسی" بیش از همه (و مخصوصا از مرقیون) افکاری اخذ نموده لکن دین او فقط ترکیب اقتباسات نبوده بلکه اساس و روح آن از خود مانی بوده و مؤسس این بنای عظیم و ریزنده پی آن، خود آن شخص عجیب بوده و رنگهای ادیان معروف دیگر عارضی و عمده برای سهولت نشر دین مانی در ممالک دیگر و بین دیگر اقوام هندی و زردشتی و عیسوی بوده است.